پشیمانم که آزردم دلی را پریشانم زکف دادم گلی را کجا رفتی ؟ سدایم کن دوباره سدایت حل کند هر مشکلی را دکتر نادر نوری دی 96

اندیشه و عقل زنده به گور جایی که کلنگ و بیلْ مزدور است اندیشه و عقل زنده به گور است دستی که زمانه پرتوانش کرد نایی نبرد، که از شرف دور است آن کس که به زور بر سریری ماند یک کوک زمخت و وصله ناجور است آن کس که دریغ می کند از فکر خالی از خرد مدام منفور است چنگی که سرشت او چپاول است دژخیم وکشنده همچو توم...

سیاسَت سیاسْت ! هزار آفرین بر سیاست مدار که نه دزد باشد نه چون گرگ هار فروتن فدا کارفردی امین نه چون لاشه خواری که کرده کمین به دامش مشو چون سیا سَت سیا سْت مکن خویش برده چو پر از ریا ست ز شادیِ مردم تو خشنود باش وکیلی خردمند و پر سود باش چو دستی بگیری مگو پا ببوس منه هیچ منت مشو اُختپوس به فریاد کش...

به کلّه ، مردم مریزید آشغال مسازید از مغز توده ای زغال دریغ از آن کودک و نو باوه است که مغزش انبار ترس و یاوه است دریغ از این درس های بی شمار که بی ارزش بود و در حدّ شعار به جای داستان وگرگ و گاومیش ترا به یزدان به فرزندان خویش خرد ورزی را بیاموزید و عقل نه آن گفته های آکنده ز نقل سوآلات فلسفی پرسید...

می خوار ایّام دلم آزرده شد از خارِ ایّام نخواهم بشنوم اخبار ایّام به مولانا قسم قلبم گرفته از این نامردمان غَدّار ایّام چو سعدی می نشینم در کجاوه گلستانی روم از غار ایّام زفردوسی بگیرم نوشدارو که زخمی گشته ام از مار ایام چو حافظ می روم کنج خرابات همه افشا کنم اسرار ایّام رباب رودکی دردست گیرم ببویم ...

فراق ماه دلم خوش بود به یاری وفادار فروغم بود چون ماهی شب تار به یک باره فرو شد ماه تابان زفقدانش جهانم شد اسف بار نمی دانم کنون روز است یا شب عزادارم عزا دارم عزا دار دکتر نادر نوری آذر 96

کمان بر من کشید آن یار شرزه تـنم از ترس او آمد به لرزه نمی دانم چرا یارم چنین است گهی از غم کشد گاهی به غمزه دکتر نادر نوری آذر ماه 96 بر گرفته از وبلاگ دکتر نادر نوری naade oory.blog.ir

بشر مهمان زمان ساقی اجل زهر نشسته در کنار سفره ی دهر چَرد غافل کُند انبان از آن خوان سرانجامش دهد ساقی از آن زهر دکتر نادر نوری

چو نوزادی که به جبر از زهدان جهید جهان هم ناله کرد و آمد پدید فغانی از ازل اندر هر ذره است که هستی زهر جبر است و باید چشید دکتر نادر نوری آذر 96

فراق ماه دلم خوش بود به یاری وفادار فروغم بود چون ماهی شب تار به یک باره فرو شد ماه تابان زفقدانش جهانم شد اسف بار نمی دانم کنون روز است یا شب عزادارم عزا دارم عزا دار دکتر نادر نوری آذر 96

سلسله ی مژ گانت زندانم کرد زلزله ی زلفانت لرزانم کرد حال چه کنم با این قلب خسته هجرتت پریشان و ویرانم کرد دکتر نادر نوری آذر 96

من آن سرو سهی هستم که ازخاک و خسان رستم اگر دنیا به هم ریزدنگردد کج همی دستم نه مغرورم نه مکارم نه مزدوری ریاکارم نه مردم را بیازارم نه روباهی ربا خوارم من از مرغان قافم که جدا مانده ز سامانش پرش بسته دلش خسته بنالدغم ز افغانش من آن سیمر غ دستانم شفا خیزد ز دستانم سقای حق پرستانم وفا دارم به وجدانم ...

پرستوی زخمی دست اجل آمد و گرفت از من پدرم رفت عزیزم ، جهان سیا شد در نظرم نیست شبی که به یاد او آهی نکشم آه مگر می شود که از یادش ببرم کاش که می شد دوباره باز آیی زسفر ای پدرم سوخت از فراقت این جگرم همچو پرستوی کوچکی زخمی شده ام کیست بگیرد به جز تو زیر بال و پرم دکتر نادر نوری